Network Admins

همانطور که می دانید از DHCP برای اختصاص IP آدرس و سایر پیکربندی ها به سیستم های شبکه استفاده می شود که تقریبا تمامی سیستم عامل ها را پشتیبانی می کند. از PCهای رومیزی گرفته تا لپتاپ ها و سیستم های موبایل مانند PDA. تمامی اینها نیازمند یک DHCP سرور می باشند تا تنظیمات TCP/IP خود را دریافت نمایند؛ مگر اینکه به صورت دستی این تنظیمات بر روی آنها اعمال گردد. یکی از مشکلات اساسی استفاده از DHCP این است که هنگامی که یک کامپیوتر به صورت فیزیکی به شبکه متصل می شود به صورت خودکار در خواست IP  کرده و از هر DHCP فعال در شبکه IP دریافت می کند. این اتفاق برای تمامی سیستم های مجاز و غیره مجاز رخ می دهد یعنی ممکن است کامپیوتر هایی که ما نمی خواهیم به شبکه ما وصل شده و IP هم رنج با شبکه ما را نیز دریافت نمایند و این امر برای مدیران شبکه یک ریسک امنیتی می باشد. در ادامه یکی از راه حل های برطرف کردن این مشکل را بحث خواهیم کرد.

ویندوز‌های ۲۰۰۰، XP و ۲۰۰۳ دارای یک مکانیزم امنیتی درونی  می باشند که IP Security یا IPSec نامید می شود. IPSec پروتکلی است که برای محافظت از تک تک پاکتهای TCP/IP در حال انتقال در شبکه طراحی شده است که از Public Key Encryption یا کلید رمزنگاری عمومی‌ استفاده می‌کند. در کامپیوتر مبدا پاکت IP عادی در داخل یک پاکت IPSec رمزنگاری شده بسته بندی می شود (encapsulate). سپس این پاکت تا زمانی‌ که به کامپیوتر مقصد برسد، رمزنگاری شده باقی‌ می‌‌ماند.
در ادامه مقاله خواهید دید که به شیوه ای‌ ساده از طریقه ایجاد یک policy که به کامپیوتر می گوید که فقط ترافیک‌های تعیین شده را ببندد، می توان این سناریو را پیاده سازی کرد.